Nachtzwaluw

Gisteravond was het zover. Het zou nog lang warm blijven, de zon ging om iets na tienen onder. Ideaal weer voor het spotten van de nachtzwaluw. Dus “ergens” in Nederland gingen mijn jongste dochter en ik, uitgerust met twee klapstoeltjes, kijkers en fotoapparatuur, naar de rand van een gebied dat door mij overdag werd verkend en dat ik beschouwde als de perfecte biotoop van de nachtzwaluw.

21.19 uur, net geïnstalleerd

Bijna twee uur uur hebben we daar gezeten. Het werd steeds donkerder. Boven het verkeersgedruis uit hoorden we omstreeks half elf op afstand, soms ver weg dan weer wat dichterbij, met korte onderbrekingen, het kenmerkende snorren van de nachtzwaluw. Dit geluid draagt wel 1 kilometer ver. Wij hebben dus helaas geen nachtzwaluw gezien. Ook al omdat wij de dekking van het bos niet konden verlaten en het gebied verder volstrekt ontoegankelijk was. Als voor afleiding zorgend extraatje werd onze belangstelling opgeluisterd door de balts van de houtsnip. Wij zaten in de route van de territoriumvluchten van mannetjes houtsnippen, in horizontale rechte vlucht vlak boven de boomtoppen. Zelfs een achtervolging van twee mannetjes, in totaal deden we wel minstens acht keer een waarneming. En één keer maakte een houtsnip precies boven onze hoofden het echte knor-geluidje.

21.59 uur, we zijn er klaar voor!

Niets van dat al werd vastgelegd op de gevoelige plaat. En ook het geluid was te zeer afgezwakt om daar opnamen van te maken. Ik moet het dus aan uw verbeelding over laten om een voorstelling te maken van hoe een prachtige zomeravond en -nacht “ergens” in Nederland onuitwisbaar in ons beider geheugen gegrift staat.

Steeds donkerder….